स्वप्नातल्या रंगमहाली एक परी मी पहिली

स्वप्नातल्या रंगमहाली एक परी मी पहिली
अश्रु नयनी ल्यालेली ती नाजूक पण हिरमुसली

स्वप्नांच्या या मोहक देशी दु:ख कसे दाटले
वाटले मज हर्ष सारा सुख येथेच नांदले

जवळी कसे जावे मी अन काय कसे हे पुसावे
रडावे मी तीच्या सम कि, हसण्याला सांगावे

जणू वीणेची तंग तार अवखळपणे छेडली
त्याच स्वरात रंगुनी ती पुढे बोलली

स्वप्नांची हि दुनिया सुखी कशी रे वाटली
वास्तवाच्या सुख थेंबाला स्वप्न कुंभे आटली .

घेउनी आस वास्तवाची सुख स्वप्ने तू पहिली
वास्तवाची वाट सोडूनी स्वप्नेच तू निरखली

रडणे हे आज माझे नसे रे मजसाठी .
एक इशारा दिला मी हा समज रे तुजसाठी .

अशीच पहिली स्वप्ने जर तू मला रड्लेलीच पाहशील .
वास्तवात भान सोडूनी स्वप्नात रमत जर राहशील

नको घाबरू कशी होतील स्वप्ने सारी आठवून
हो तयार वास्तवात धैर्य मनात साठवून

कोण होती हि परी मला काही सुचेना
उपदेश तिचा कानातुनी कधीच जाइना

पूर्तता मी म्हणुनी ती गुप्त क्षणात जाहली .
परत तिला मी हसताना वास्तवातच पहिली .

आयुष्य हे असे असावे... स्वच्छ निर्मळ पाण्यासारखं

आयुष्य हे असे असावे...
स्वच्छ निर्मळ पाण्यासारखं
सह्याद्रीच्या लेण्यासारखं,

आयुष्य म्हणजे खेल नव्हे,
फुकट मिळालेला वेळ नव्हे...

आयुष्य एक कोडं आहे,
सोडवाल तितके थोडं आहे...

म्हणून म्हणतो आयुष्यात येऊन माणसं मिळवावी...
एकमेकांची स्वप्ने एकमेकांना कळवावी....

चांदणे पांघरलेले आकाश माझे असले तरी, आकाशात...

चांदणे पांघरलेले आकाश माझे असले तरी,
आकाशात चमकणारा चंद्र तुझाच आहे....
बेभान कोसळणारा पाऊस माझा असला तरी,
पहिल्या पावसाच्या स्मृतिचा गंध तुझाच आहे....
बेधुंद करणारी रात्र माझी असली तरी,
पहाटेचे स्वप्न तुझेच आहे....
आणि
मुठीएवढे ह्रदय माझे असले तरी,
तय हृदयाचा एक कोपरा तुझाच आहे........

फक्त एकदाच तिला मनसोक्त हसताना पहायचे आहे

फक्त एकदाच तिला मनसोक्त हसताना पहायचे आहे,
निदान त्यासाठी तरी मला विदुषक बनुण तिच्यासमोर जायचे आहे.
फक्त एकदाच तिच्या मनातल सारं काही जानुण घ्यायचय,
निदान त्यासाठी तरी नजरेला नजर भिडवुन तासनं तास बसायचं आहे.
फक्त एकदाच तिला रागावलेलं पहायच आहे,
...निदाण तेव्हातरी ठरलेल्या वेळेपेक्षा उशिरा यायचं आहे.
फक्त एकदा माझ्यासाठी बेभान होऊन रडताना पहायच आहे,
निदान तेव्हातरी खोटे खोटे मरायचे आहे.