एक होता चिमना आणि एक होती चिमणी

एक होता चिमना आणि एक होती चिमणी
चिमना मोठा रुबाबदार आणि चिमणी अगदीच सुमार
तरीही एकमेकांचे जिवलग यार.

वेळात वेळ काढून एकमेकांशी बोलायचे,
एकमेकांना चिडवायचे आणि खूप खूप हसायचे .

चिमणीच्या मनात एक खुलत होते गुपित,
चिमण्या बद्दलचे प्रेम तिच्या मनाच्या कुपीत

रोज रोज कारे देवाकडे प्रार्थना ,
त्याच्याही मनात असू देत अशाच काहीशा भावना

एक दिवस धीर करून तिने सगळे सांगितले
पण तिला त्याने अगदी सहज नाकारले

त्याला म्हणे असे काहीच वाटत नव्हते,
त्याच्या डोळ्यात प्रेम आहे हे अगदी झूठ होते

का “नाही” ह्याची बरीच कारणे सांगितली
पण चिमणीच्या मनाला ती अजिबात नाही पटली

चिमणी तशीच घरी गेली, तिकडे जाऊन खूप रडली
काय करावे कळेना,रडू तिच्याने आवरेना

चिमणीला एक उपाय सुचला , तिने चीमन्याशी अबोला धरला
चिमण्याला मात्र ह्याचा सुधा काहीच फरक नाही पडला

चिमना अगदीच खुशीत होता , नवीन स्वप्ने पाहत होता
कदाचित तो थोडा जास्तच प्रक्टीकॅल होता

चिमणीने सुद्धा आता हसत जगायचे ठरवले
पण एकांतातले अश्रू तिला कधीच नाही आवरले

एकतर्फी असले तरी चिमणीचे चीमन्यावर अगदी खरे प्रेम होते
पण कदाचित खरे प्रेम चिमण्याच्या नशिबी नव्हते

एक प्रश्न मात्र तिला आयुष्यभर सतावत राहिला
चिमण्याच्या डोळ्यात तिला दिसलेले प्रेम हा नुसता "आभास" कसा ठरला?

प्रेमात पडल की असच होणार

प्रेमात पडल की असच होणार....! दिवस
रात्र डोळ्यासमोर तोच चेहरा दिसणार,
स्वप्नात सुद्धा आपल्या तीच व्यापुन
उरणार
येता जाता उठता बसता,
फ़क्त तीचीच आठवण येणार तुमच काय, माझ
काय,
प्रेमात पडल की असच होणार! डोळ्यात
तीच्या आपल्याला, स्वप्न नवी दिसणार,
तीच्या हास्यातुन आपल्यासाठी चादंणे
साण्डणार
ऐश्वर्याचा चेहरा सुद्धा मग; तीच्यापुढे
फ़ीका वाटणार तुमच काय, माझ काय,
प्रेमात पडल की असच होणार!
तीच्या फोनची आपण दिवसभर वाट
बघणार,
मित्रान समोर मात्र
बेफ़िकीरी दाखवणार
न रहावुन शेवटी आपणच फ़ोन लावणार्,
तीचा आवाज ऐकुन सारा राग् विसरणार
तुमच काय, माझ काय,
प्रेमात पडल की असच होणार!
मेसेजनी तीच्या inbox आपला भरुन
जाणार्,
तीचा साधा MSG सुध्दा आपण जतन
करुन ठेवणार्,
प्रत्येक sent MSG पहिला तीलाच
forward होणार,
तुमच काय, माझ काय,
प्रेमात पडल की असच होणार....

शेंगदाणे

पांडू हवालदाराने चार
शाळकरी पोरट्यांना धरून आणलेले
पाहून इन्स्पेक्टर प्रधान हतबुद्धच
झाले.
त्यांनी विचारले, ''काय रे पांडू, हा काय प्रकार?''
'' अहो,
या कारट्यांनी राणीच्या बागेत भयंकर प्रकार
केला.''
...
इतक्याशा मुलांनी भयंकर असे काय केले असेल, असा प्रश्न्
पडून इ.
प्रधानांनी पोरांकडे मोहरा वळवला.
पहिल्या पोराला विचारलं, ''तुझं नाव
काय
आणि हवालदारानं पकडलं तेव्हा तू नेमकं काय करत होतास
राणीच्या
बागेत?''
पोरगा निरागस चेहऱ्यानं म्हणाला, ''माझं नाव नन्या.
मी
सिंहाच्या पिंजऱ्यात शेंगदाणे टाकण्याचा प्रयत्न
करत होतो.''
आता
दुसरा मुलगा. ''माझं नाव मन्या.
मीही सिंहाच्या पिंजऱ्यात शेंगदाणे
टाकायचा प्रयत्न
करत होतो.''
तिसरा मुलगा. ''माझं नाव विन्या. मी
पण
सिंहाच्या पिंजऱ्यात शेंगदाणे टाकायचा प्रयत्न करत
होतो.''

चौथा मुलगा स्फुंदत स्फुंदत पुढे आला आणि म्हणाला, ''माझं
नाव
शेंगदाणे!!!!''

आज मी तिला सगळ सांगणार होतो

आज मी तिला सगळ सांगणार होतो,
मनातील घुसमट अलगद मांडणार होतो..
प्रेमात वेडेपणाची मर्यादा मी आज तोडणार होतो,
वाटले होते प्रेम व्यक्त करावं..
तिच्या सहवासात मनसोक्त जागावं,
तिला माझ्यात सामावून घ्यावं..
आणि स्वतः तिच्या हवाली व्हावं,
पण रात्रभर मी विचार केला..
जर ती नाही म्हणाली तर..?????
प्रेमाचा स्वप्नमहाल बनण्या आधीचं,
कोसळला तर..?????
असे वाटते तिच्या मनात काय आहे,
याची चाहूल घ्यावी
तिलाही प्रेम व्यक्त करण्याची,
एक संधी द्यावी..
मला ती आवडते हा माझा स्वार्थ आहे,
तिला मी आवडत नसेल कदाचित..
तिचा विचारही सार्थ आहे,
म्हणून मग मी ठरवले
काहीच बोलायचे नाही..
प्रेम गमवावे लागले तरी चालेल,
पण..?????
मैत्री गमवायची नाही..