अजुन तिचं मन काही.........वळलं नाही......!

काल तिच्या सोबत चालत होतो...

चालता चालता बोलत होतो...

बोलता बोलता रस्ता कधी संपला कळलं नाही...

अजुन तीच मन काही.........वळलं नाही......!



नविन बुटामुले पाय दुखत होता...

चालता चालता हाडाला खुपत होता...

तिच्या आनंदात पायाच दुःखण कळलं नाही...

अजुन तिचं मन काही.........वळलं नाही......!





काल खुप खुश होती.......म्हणाली मजा आली

आज का तू थाम्बलास.......माझ्यासाठी....

का थाम्बलो...... तिला काय हे कळलं नाही...?

अजुन तिचं मन काही.........वळलं नाही......!



होटेलात गेलो.......खुप खल्ल

उशीर झाला तिला......पण वेळ कसा गेला नाही कळलं

का तिने इतका वेळ घालवला.......तिला काय हे कळलं नाही...?

अजुन तिचं मन काही.........वळलं नाही......!



मग असेच चालत राहिलो रस्त्यावर........

घर तिचे जवळ येउच नये असे वाटत राहिले.....

बसस्टॉप येताच मी थाम्ब्लो

तेंव्हा डोळ्यांत तिच्या मी......आनंदाचे क्षण पाहिले



काही क्षण स्तब्ध झालो........आम्ही

एकमेकांना टाटा.......बाय नाही म्हणालो

कोणास ठाउक........का ते कळलं नाही...?

अजुन तिचं मन काही.........वळलं नाही......!

प्रेम आणि आकर्षण

प्रेम हि एक टु वे प्रोसेस आहे .पण जेव्हा ती एकाच बाजुने होते तेव्हा त्याला आकर्षण (attraction) असे म्हणतात.आपण असे कसं काय प्रेम करु शकतो जर ती आपल्याशी प्रेमचं करत नसेल?
असं म्हणतात "खरं प्रेम परताव्यात कशाचीच अपेक्शा करत नाही"('True love does not expect anything in return') इथे 'खरं प्रेम'(True love) एवजी 'आकर्षण'(attraction) वापरा.
तुम्ही एखादिच्या व्यक्तिमत्वाकडे किंवा दिसण्याकडे किंवा आवाजाकडे किंवा तिच्या गुणांकडे आकर्षित होतात आणि तिला पसंद करु लागतात. असे पसंद करु लागणे ह्यालाच तुम्ही प्रेम म्हणत असाल तर ते प्रेम नाही त्याला आकर्षण असे म्हणतात.
आपण काही करिना,कतरिना आणि दिपिकाच्या प्रेमात पडत नाही तर त्यांच्याकडे आकर्षित होतो.
अनेक जणं म्हणतात 'आम्ही आमच्या पहिल्या भेटितचं एकमेकांच्या प्रेमात पडलो.'
खरं तर ते एक आकर्षण आहे जे तुम्हाला जवळ येण्यास मदत करते.आणि जेव्हा तुम्ही दोघं एकमेकांना ओळ्खायला लागतात तेव्हा तुम्ही समोरच्या व्यक्तिच्या प्रेमात पडतात.इथे तुम्ही शकतात कि आकर्षण हि प्रेमाची पहिली पायरी आहे पण तरिही ह्या दोन्हि वेगळ्या गोष्टी आहे.
यासाठी दोन उदाहरणे बघा.–
१) A जर B कडे आकर्षित झाला आणि B ला संकेत देऊ लगला.तिनेसुद्धा त्याला response दिला.मग ते एकमेकांच्या जवळ येतिल, एकमेकांना समजतील,एकमेकांचा आदर करतिल.तेव्हा एक दिवस ते एकमेकांच्या प्रेमात पडतिल.
२)A जर B कडे आकर्षित झाला आणि B ला संकेत देऊ लगला.परंतु ती जर interested नसेल तर ती त्याला टाळु लागेल.जर परताव्यात A ला प्रेम किंवा response मिळत नसेल तर तो आणखि खचेल.
तो त्याची सहनशिलतेनुसार वाट पाहिल. पण काहि काळाने मग A हा C कडे आकर्षित होईल आणि मग B ला पुर्णत: विसरेल.
म्हणुन प्रेम हे काहि पाहिल्या-पाहिल्या होत नाहि तर ते होण्यासाठी आणि नष्ट होण्यासाठीहि थोडा वेळ लागतो.





प्रेम म्हणजे काय असतं ?………..
प्रेम म्हणजे असतो
एकच श्वास दोघांसाठी…..
प्रेम म्हणजे असतो
एकच विश्वास, कधीही न संपणारा…
प्रेम म्हणजे असते
एकच गाणे, दोघांनी गुणगुणायचे….
प्रेमात नसावी काही
मिळव्ण्याची भाषा……..
प्रेमात असावी एकच अभिलाषा……
न बोललेले शब्द ऎकायची…..
प्रेमात नसावे रुसवे फ़ूगवे
असावा फ़क्त आनंदी आनंद गडे……….
इकडे तिकडे चोहीकडे……..
एकदा तरी प्रेम जरुर करावे
पण ते आंधळे नसावे………..
कोणी तरी बोललेच आहे
"प्रेम म्हणजे प्रेम असतं
तुमचं आमचं same असतं"…………..

आलीस माझ्या आयुश्यात...

आलीस माझ्या आयुश्यात सोनेरी पहाट बनुन,
देशील मला आयुष्यभराची साथ् माझी प्रेयसी बनुन............

मन माझे उदास होते जणु कोमेजलेले फुल,
आता तुझ्याच सोबत मांडायचि आहे मला जन्मो-जन्मीची चुल.........

कशी अवतरलिस तु या भुतालावर काय सांगु,
सर्व अपेक्षा पूर्ण झाल्या आता देवाकडे काय मागु...........

असायचो एकटाच मी विरहाच्या क्षणात बुडालेला,
कस समजवु तुला प्रेमावरचा विश्वासच माझा उडालेला.......

तुझ्या येण्याने परत मनात अंकुर फुलवला आहे,
माझ्या अंगणात मी परत स्वप्नांचा झूल़ा झुलवला आहे.........

ह्या झुल्यावर आयुष्यभर तुझ्यासंगे मला झुलू दे.....
आणि तुझ्या मिठीतच नेहमी हि सोनेरी पहाट मावळू दे.

प्रेम नावाचा "टाईमपास"

प्रेम नावाचा "टाईमपास"

त्याची अन तिची पहिली भॆट
दोघांची होणाऱी "नजऱभेट"
काळजाला जाऊन भिडणारी थेट
दोघांचं एकमेकांना पाहून हसणं
अन नाजुकशा जाळ्यात अलगद फसणं...
या हसण्या या फसण्याची
सवय झालीय सगळयांना...

नजऱभेटीचं रूपांतर चोरून भॆटीत
भेटीचं रूपांतर हळुवार मिठीत
अन त्याहीपुढे कित्येक पटीत
नात्यातल्या या वेगाची
सवय झालीय सगळयांना...

मग रंगू लागतात स्वप्नं
एक त्याचं,एक तिचं फक्त दोन मनं
त्याचं हसणं तेव्हा तिचं हसणं
तिचं रडणं तेव्हा त्याचं रडणं
या हसण्या या रडण्याची
सवय झालीय सगळयांना...

दिल्या जातात वेळा,पाळल्याही जातात वेळा
घेतल्या जातात शपथा दिल्या जातात उपमा
त्याला ती वाटते "रांझ्याची हीर"
तिलाही तो वाटतो "कपूरांचा रणबीर"
या शपथा या उपमांची
सवय झालीय सगळयांना...

मग येतो असाही एक दिवस
पूनवेची रात्र वाटू लागते अवस
दोघांनाही येऊ लागतो एकमेकांचा कंटाळा
हीर वाटू लागते "बधीर" अन
रणबीर वाटू लागतो चक्क "काळा"
या अवसेची या पूनवेची
सवय झालीय सगळयांना...

पहिल्या भेटीच्या चौकातच
फूटतात "नव्या वाटा"
दोघंही करतात एकमेकांना "टाटा"
अहो तु्म्ही कशाला होताय डिस्टर्ब
दुःख वैगरे विसरा
त्याला भॆटते दूसरी
तिलाही भॆटतो दूसरा
पुन्हा होते देवाणघेवाण,पुन्हा होते "दिलफेक"
पुन्हा जुन्या कहानीचा नव्याने "रिटेक"
बदलत्या प्रेमाच्या रंगाची
सवय झालीय सगळयांना...

खरं सांगायचं अगदी मनापासून तर
प्रेम नावाचा "टाईमपास" करण्याची
सवय झालीय सगळयांना....._,___